امروز
Skip Navigation Links

حضور شرکت طبا زیست پلیمر (مستقر در مدیریت فناوری دانشگاه) در سومین کنگره ملی زخم و ترمیم بافت

 اولین کنگره بین المللی و سومین کنگره ملی زخم و ترمیم بافت نیمه اول آبان ماه امسال درسالن دکتر غرضی بیمارستان میلاد برگذار شد. این کنگره در همان روز نخستین برپایی خود با استقبال چشمگیر جامعه دانشگاهی کشور از دوحوزه علوم پایه و علوم بالینی مواجه گردید.

دکتر سید مهدی طبایی رئیس کنگره گفت: در کنگره امسال توانستیم با برگزاری هر دو حیطه ی علوم پایه و بالینی در کنار یک دیگر و در سطح بین المللی تعامل خوبی بین محققین فعال در این دو حیطه در کشورهای مختلف شکل دهیم و امیدواریم در سال آینده در این زمینه بتوانیم موفق تر عمل کنیم.

مرگ و میر ناشی از زخم ها از مرگ ومیر ناشی از برخی سرطان ها بیشتر است

دبیر اجرایی کنگره ملی زخم و ترمیم بافت، عدم مراقبت مناسب از زخم را زمینه ساز ایجاد زخم مزمن دانست و افزود هم اکنون مرگ و میر ناشی از زخم ها از مرگ و میر ناشی از سایر بیماری ها مثل سرطان بالاتر است.

وی افزود: زخم همواره مساله ای مورد چالش بوده است و ترمیم آن وجه اشتراک بسیاری از حیطه های پزشکی است و با بهبود زخم ها می توان کمیت و کیفیت زندگی مبتلایان را ارتقا بخشید؛ از این رو در سال های اخیر موضوع زخم و ترمیم بافت از اولویت های جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی تهران است.

 در همین راستا، مهندس محمود قفقازی مدیرعامل شرکت طبا زیست پلیمر در سخنرانی خود به معرفی پانسمان های هیدروژلی این شرکت پرداخت و افزود فاز کلینیکی این طرح در حال حاضر در مرکز جامع ترمیم زخم دانشگاه تهران به سرپرستی آقای دکتر غلامرضا اسماعیلی جاوید در حال اجراست.

وی در ادامه به معرفی این پانسمان های هیدروژلی پرداخت و افزود هیدروژل ها ساختارهایی سه بعدی با توانایی به دام اندازی آب در میان زنجیره های خود هستند و محیط مناسبی را برای بهبود زخم فراهم می کنند. برای سنتز یک هیدروژل و تنظیم خواص مکانیکی آن می توان از روش کراس لینک فیزیکی یا شیمیایی و یا ترکیبی از این دو روش بهره برد. اغلب کراس لینکرهای شیمیایی برای سلول سمیت دارند و این امر کاربرد آن ها را با محدودیت مواجه می کند. کراس لینک فیزیکی این مشکل را ندارد اما از جمله چالش هایی که در استفاده از این روش با آن مواجه هستیم، خواص مکانیکی ضعیف هیدروژل حاصل است که کاربرد آن را محدود به آزمایشگاه می کند. ما موفق شدیم که با استفاده از یک کراس لینکر زیست سازگار مشکل سمیت روش شیمیایی را حل کرده و با بهینه سازی، هیدروژل هایی با خواص فیزیکی و زیستی مناسب برای کمک به بهبود زخم به دست آوریم. امید است که بتوانیم با استفاده ازاین پانسمان ها گامی در افزایش کیفیت زندگی بیماران برداریم.